راز جـــان

این روزها چند مجموعه ی تلویزیونی از شبکه های مختلف سیما در حال پخش است. در ابتهدا و انتهای هر کدام از فیلم ها نیز نام یک آهنگ ساز و چندین نوازنده نقش گردیده است. "یوسف پیامبر"، "عمارت فرنگی" و "بی گناهان" و ...

از این میان موسیقی فیلم "پوسف پیامبر" که نسبتاًبه خاطر موضوع و بازیگران و هزینه هایی که انجام شده است، مخاطبان زیادی دارد، موسیقی بی روح و معنایی دارد. تیتراژ اول فیلمکه حرفی برای گفتن نگذاشته است و همینطور تیترژ پایانی؛ چه از لحاظ جلوه های تیتراژ مخصوصاً چه از لحاظ موسیقی شلخته و نامنظم و بی معنایی دارد. موسیقی را براساس یک سری تصاویر هرچند مرتبت ولی بی سلیقه ساخته اند. اما در بین فیلم از چند آهنگ مارش با سازهای عربی و چند قطعه کمانچه نوازی که در نوبه خود جالب هستند استفاده شده است. زیباترین قسمت موسیقی فیلم همان قطعات کمانچه نوازی است که توسط فرزند استاد حسین علیزاده نواخته شده است. البته این قطعات زیبا هم همانهایی است که استاد در ساخت قطعه شوق یوسف در سریال زیرتیغ استفاده کرده بودند و بسیار هم زیباست.

درباره موسیقی فیلم "عمارت فرنگی"، همین که متاسفأنه به جای اینکه متناسب با دوران رضاشاه باشد ، متناسب است با حال و هوای نرم و نظامی فیلم. درباره بی خود بودن خود فیلم که دیگر چیزی نگویم؛ اما در کل موسیقی بی کلام با برنامه ای و منظمی است.

صحبت در مورد موسیقی فیلم های دیگر، بحث را به درازا می کشاند و من از آن بیزارم.

بماند برای شما

ارمیا